Skip navigation

11 foto: © Nora P. van den Berg

‘Je komt onder een auto’

Mijn slechte ogen heb ik van mijn grootvader. Aan het eind van zijn leven had hij een sterkte die dicht tegen de blindheid aan zat.  Dit jaar ben ikzelf bij de -10 aangekomen, en volgens mijn oogarts zal het met de jaren alleen maar erger worden.
Vorige week kreeg ik een oogontsteking aan mijn rechter oog. Het begon met kleine rode vlekjes op het oogwit, even later werd de pijn ondraaglijk en veranderde mijn hele oogbol in bloedbad en moest ik snel aan de antibiotica. ‘Als je je lenzen niet uitdoet, kom je er nooit vanaf,’ zei de oogarts, dus deed ik mijn lenzen uit, en diepte met tegenzin mijn oude bril op uit een la, die bril was zeker drie punten zwakker dan ik nodig had, en daarbij een model dat me totaal niet aanstond.
Na een halve dag was ik de bril zat en droeg ik in mijn goede oog een contactlens, en probeerde ik aan het wazige zicht te wennen, er moest een hele hoop gebeuren, en hoe ontstoken mijn oog ook was; het leven moest doorgaan.
Met een oog reed ik door de stad, deed boodschappen, bracht bezoeken aan mensen die bezocht moesten worden.
In een boekhandel zocht ik met toegeknepen ogen naar een titel, maar kon die nergens vinden. Ik kreeg al vrij snel hulp van de winkelier de mij vroeg waarom ik huilde. Ik wilde hem zeggen dat ik huilde om zijn boeken, maar had de durf niet. Het boek bleek voor mijn neus te liggen.
Elke morgen keek ik verschrikt in de spiegel, de roodheid verdween maar nauwelijks en ik kreeg steeds meer het idee dat ik opgesloten zat.
Het besef werd steeds sterker dat ik heel veel kon missen; desnoods een arm of een been, maar niet mijn ogen.
Onderweg, op de fiets, kneep ik mijn goede oog dicht, keek verdrietig met mijn zieke de straten door. Ik zag schimmen en lichtjes, contouren van auto’s en mensen. Ik had verwacht dat ik wanhopig zou worden, maar het viel mee. Als ik heel rustig door de straten reed, met flinke bogen mensen ontweek en hier en daar een korte pauze nam om nog eens goed te kijken, de wazigheid van het drukke verkeer op die manier goed in me op te nemen, was het zo gek nog niet.
De straten waren nu een wildernis, waar in elke hoek gevaar schuilging, maar was dat niet altijd al zo geweest? In de supermarkt zag ik geen hand voor ogen, schuifelde als een oude man tussen de schappen door, hield etenswaren dicht bij mijn oog; las etiketten met precisie, kon bijna de streepjes van de codes tellen.
Ook bekeek ik mijn handen steeds beter, ik zag de droogte, en zag hoe de droogte weer verdween. Ik bekeek vol belangstelling kleine pluisjes op mijn kussen, ik weet niet of die me op een andere manier opgevallen waren.
Ik zag dat het steeltje van een appel uit vezels bestond, dat de sleutels aan mijn bos allemaal even uniek waren, dat er veel geheimen schuilgingen tussen de toetsen op mijn toetsenbord.
Ook leek de afstand tussen mij en de mensen op straat steeds groter te worden, nu ik geen gezichten meer zag leek het bijna alsof ze niet meer bestonden. De gebouwen en de bomen kon ik niet missen.
Het was een perfect wazig oog, dat oog van mij.
‘Het is levensgevaarlijk,’ zei ze.
‘Ik vind het fijn,’ zei ik, ‘het is precies wat ik nodig heb.’
‘Je komt onder een auto.’
‘Die kans zit erin,’ zei ik en bekeek aandachtig de aanhechting van de filter van mijn sigaret.

Toen een paar dagen later de ontsteking overging was ik natuurlijk blij, en toen een dag later ook mijn andere oog geïnfecteerd bleek, was ik nog blijer.

Advertenties

27 Comments

  1. Ik wacht vol spanning 🙂

  2. Ik heb +6, dat is ook een hel op zichzelf, wat ik allemaal niet zie…

  3. Geachte David Manos Pefko,

    Ondanks de ernst van de zaak een zeer krachtig geschreven verhaal.
    De overgangen zijn erg goed, lezen natuurlijk en u heeft duidelijk een eigen stem.
    Ik volg u al een tijd en lees deze blog altijd weer met groot plezier.
    Vooral de serie ‘zelf Vlaming worden 1-3’, ‘Kerst’ en ‘Hij was een tangdanser’ vond ik erg mooi.
    Wel is het jammer dat het verhaal “De Detentiesigaret” niet alhier te lezen is.
    Komt er heel, misschien nog eens een feuilleton als Zelf Vlaming worden?
    Ook zie ik uit naar uw debuut roman.

    vriendelijke groet,

    Onno

  4. Je begint succes te krijgen David 🙂

    Zit nog altijd op de Tirade te wachten trouwens.

  5. @ Premsela,

    Misschien wil je er iets over vertellen?

    @ Onno,

    Dank voor het compliment. Eind deze maand begint een gloednieuwe serie.
    Als je de Detentiesigaret wil lezen zul je toch echt een Tirade moeten kopen.

    @ Bambis,

    Je hebt zojuist de 400ste comment geschreven. Gefeliciteerd! 😉

  6. @ David:
    Geweldig verhaal. Ikzelf heb -8, dus weet wat het is.
    Ik verheug me erg op de nieuwe serie, wil je misschien een tipje van de sluier oplichten?

    @ Onno:
    Zo werkt het nu eenmaal, voor niets gaat de zon op 😉

    @ Bambis:
    Gefeliciteerd met de 400e post!

  7. Wat zal ik zeggen…ik ben bijzonder vereerd, en denk je eens in dat het een wilde gok was!

    David, wat een mooie foto alweer, ik ben erg gesteld op de witte randen. Een aanwinst, je huis-fotografe.

  8. @ Manon,

    Nee, dat doe ik nog niet.

    @ Bambis,

    Ik zal je complimenten overbrengen.

  9. Manon,

    Ik zei dat alleen maar omdat ik het jammer vond. Ik heb de Tirade trouwens gisteren gekocht, en heb genoten van het verhaal.
    Wat ik bedoelde was dat als je gewend bent dingen voor noppes te krijgen, het tegenvalt om te moeten betalen. Dat is toch met heel veel in het leven?

    groet,

    Onno

  10. @ Onno

    Zo zie je maar dat de weblog lezer een zeer verwende lezer is.
    Ik heb het bij een andere weblog al eens gezien, de blogger bracht een roman uit en opeens was alles mis.
    Jammer.

    @ David

    Dat stel ik zeer op prijs.

  11. Beste Meneer Bambis,

    Ik ben nieuw hier op deze blog, en weet niet hoe het er hier precies aantoe gaat, dus bespaar me je cynische opmerkingen.
    Ik ben echt niet te belazerd om een tijdschrift aan te schaffen, net zoals ik dat niet ben als het om boeken en cd’s gaat.
    Wat ik bedoelde was dat ik het jammer vind om te lezen dat een verhaal elders te lezen is, en niet op het net, maar op papier. Ik weet als geen ander dat het uiteindelijk allemaal om publicatie op papier gaat, en natuurlijk vind ik dat ook leuk.
    Het was slechts een opmerking, geen verwijt. Zeker niet.
    Ik weet welke ‘blogger’ jij bedoelt, en ik denk dat het helemaal niet mis was toen hij met zijn debuut kwam. Heb je daar bewijzen van?
    Of bedoel je die andere, die er nog een schrijft?

    Groet,

    Onno

  12. Whahaha, heerlijke laatste zin!

  13. Onno, wat je schrijft klinkt bijna alsof de blogger alleen mag bloggen en elders geen poot mag uitsteken.

  14. Ok, ik zal eens proberen on-topic te blijven.

    Ik heb -3.

    😉

  15. @ david

    Mooi verhaal, gaat het nu wat beter?

    @ Zeb

    Jij bent zo verstandig!

    ohja.. ik heb niets, goede ogen dus.

  16. Dank je Erol, ik vind het een beetje een onzin discussie, het is toch duidelijk dat de schrijver van deze blog niet een echte weblogger is zoals anderen? Daar horen die publicaties elders (zoals Gregor schreef) gewoon bij.

  17. @ Onno,

    Ik zal nog veel meer op papier publiceren, dus zet je schrap.

    @ Emma,

    Ja he, en nu is het allemaal voorbij..

    @ Erol,

    Het gaat veel beter, de infectie heeft me verlaten.

    @ Zeb,

    Ik ben het met Erol eens, je bent een verstandig mens.

  18. Ik vind het allemaal erg overdreven, jullie reacties.

  19. @ Zeb

    Waarom is het een onzin discussie?
    Het viel mij op dat Onno zijn ongenoegen uitsprak over het verkrijgen van dit verhaal.
    Ikzelf woon niet in Nederland, ik heb een familielid gevraagd het tijdschrift te kopen en het mij op te sturen, de verzendkosten waren meer dan het blad zelf.

  20. @ Bambis,

    Het doet me echt goed te horen dat je er zoveel voor over had. Volgende keer kun je je tot mij wenden.

  21. Zeg, had je dat niet eerder kunnen zeggen? Ik heb een helse fietstocht langs een heleboel boekwinkels gemaakt voordat ik het in handen kreeg!
    Krijg ik een kilometer vergoeding, of in ieder geval een bandenplaksetje van je? 🙂

  22. Complimenten, een bijzonder mooie weblog.
    Bijna alles met plezier gelezen, behalve de eerste stukken, van in het begin, die vond ik wat minder.

  23. Een mooi en herkenbaar verhaal David, en inderdaad, het was altijd al zo, de straat is een wildernis. Ohja, mijn favoriete lettertype, maar waarom cursief?
    Meteen kan ik eens vertellen waarom ik hier vanaf dag 1 zit te zeiken over het lettertype.
    Ik zeik niet. Ik heb -12 en -13,5. Voila.
    Ik kan me een zomer herinneren waarin ik mijn lenzen verloor, eerst de een, toen de ander. Ik ben nog nooit zo bang geweest als toen

  24. @ Manon,

    Ik heb een bandenplaksetje voor je gekocht. Moet ik het opsturen of kom je het halen? 😉

    @ Gotschal,

    Dank.

    @ Fodor,

    Iets soortgelijks heb ik ook al een paar keer meegemaakt, het is inderdaad vreselijk.
    Dat cursief was niet de bedoeling, maar ik krijg het niet meer weg.

  25. @ Fodor

    Dan ben je bijna blind, toch?

  26. dan ben je volgens mij blind:O
    ik heb -7.25 en -5.25 ik vind dat al erg:S
    laat staat zo veel min,,
    Groetjes jennifer

  27. Je hebt gelijk, maar het verschil tussen jouw sterkte en mijn -10 lijkt groter dan je denkt. Ik zie nog redelijk wat zonder lenzen.


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: