Skip navigation

de dag dat alles goed komtFoto: © Nora P. van den Berg

Begin 2004 begon ik spullen van zwervers te kopen. Ik leerde ze kennen op het Waterlooplein en in kleine obscure overdekte markten waar ze spullen probeerden te verkopen. Eerst boden ze me vooral geluidsapparatuur aan, dat meestal kapot was. Later werden dat kunstobjecten of meubels.
Een handelaar in vodden en lappen heeft geen gezicht. Ik kon me moeiteloos in hogere kringen begeven, en net zo makkelijk tussen de zwervers. Zo verkocht ik `s middags een schilderij aan een kunsthandelaar en dingde diezelfde middag af op een mooie roestvrijstalen espressoautomaat die ergens bij het vuil had gelegen en het na een paar simpele ingrepen weer prima deed.
Ik raakte in die tijd goed bevriend met een man met een baard die in een kleine driewieler om vijf uur `s nachts langs al het vuilnis in Amsterdam ging. Hij vond de mooiste spullen, en wist altijd precies waarnaar ik opzoek was.
Op een middag stelde hij voor dat ik met hem mee zou gaan. Om het vak te leren.
‘Trek je smerigste kleren aan,’ zei hij. Ik vond dat heel spannend.
In een regenjas waar een paar grote vlekken in zaten zat ik op een ochtend doodvermoeid voor mijn huis te wachten op de man met de baard. Ik had een zaklampje meegenomen en een schroevendraaier, zoals hij mij gevraagd had.
Toen ik het snorrende geluid van zijn driewieler hoorde was ik opeens klaarwakker.
‘Het gaat een hele drukke dag worden,’ zei hij vanuit zijn voertuig, ‘ik hoop dat je niet te moe bent, er liggen bergen vuilnis, overal in de stad.’ Hij schonk slappe koffie uit een thermoskan.
We reden met twintig kilometer per uur door het centrum, hij hield zijn hoofd uit het zijraampje en speurde de bergen vuil af. Soms maakten we een plotselinge stop en dan riep hij: ‘Bingo!’
Vooral veel vazen, kandelaren en schilderijlijsten propte hij in de laadruimte. Ook vonden we een mooie bijzettafel en een schilderijtje waarvan hij beweerde dat het goud waard was.
Veel later, toen de man met de baard verdwenen was, maakte ik die ritjes in mijn eentje, op de fiets. Hij had mij geleerd hoe je kon zien wat bruikbaar was en wat niet, en vooral wat bruikbaar kon worden. Zo haalde ik vrij veel meubelen van straat die na een restauratie weer bruikbaar werden.
Toen ik stopte met de handel in vodden en lappen, dacht ik vaak weemoedig terug aan de bergen vuil, waar soms schatten in verborgen lagen. Vaak wende ik mijn blik af als ik onderweg naar huis een interessante berg vuil zag liggen, maar al snel kon ik het toch niet laten er voorzichtig omheen te lopen, te controleren of niemand me kon zien, en mijn werk voort te zetten.
Kastjes, plantentafels, boeken, tekeningen, lijsten, kisten, stoelen en lampen heb ik naar huis gesleept. Ik heb mezelf vrij vaak verwond, maar volgens de man met de baard hoort dat bij het vak en kan je er weinig tegen doen.
Laatst zag ik op het Waterlooplein zijn driewieler staan, tussen de patatkraam en een stal in Perzische kleedjes. Voorzichtig liep ik naar de voorzijde, waar hij op een krukje in de zon zat.
Hij had geen baard meer en was erg vermagerd. Hij verkocht schoenen en langspeelplaten.
‘Hoe gaat het met je?’ vroeg ik.
‘Slecht, heel slecht, maar vannacht komt alles goed.’
Morgen zou het vuilnisbakkendag zijn.

Advertenties

28 Comments

  1. Mooi woord ‘vuilnisbakkendag’ 🙂

  2. Goed stuk dit, en erg verzorgde blog, al storen die verschillende lettertypen me wel soms.
    Wel een idee in tijden van crisis.

  3. Eindelijk zeg! Mooie log trouwens.

  4. @ Manon,

    Is dat een term die je niet kent?

    @ Jan Kelboer,

    Welkom hier.

    @ Zeb,

    Dank u.

  5. Mysteries, mysteries en nog eens mysteries…

  6. Wat een mooie titel David.
    Ik hoorde over de talloze bosbranden in Griekenland, alles in orde met je huis?

  7. Bedankt!

  8. Ik heb ooit een keer een televisieprogramma gezien over een ‘Morgenster’ Het was heel ontroerend mooi, een man in een bestelbusje, die door bergen vuilnis ging, en dolgelukkig was als hij wat moois vond. Ik vond dat erg charmant, kan me er alles bij voorstellen. Ikzelf zou de zakken alleen dichtlaten, dat gaat te ver.

  9. @ Eva,

    Zoals altijd.

    @ Bambis,

    Alles is in orde, maar er is veel schade in de buurt.

    @ Gregor,

    Ik kom nooit aan vuilniszakken zelf, het gaat mij om de meubels etc.

  10. @ David: Gelukkig maar, dan krijg je vieze handen 😉

  11. Wauw David, wat een mooie foto. Daar gaat het mysterie…al hoewel, misschien is het alleen maar groter nu.

  12. Eva zegt het erg goed: wauw! Ben je nu bang dat mensen je gaan aanspreken bij de supermarkt? 😉

  13. Ja, ik ben getipt door Manon, natuurlijk 🙂
    Indrukwekkende foto, wel erg groot!
    Welkom in de wereld David.

  14. Mag ik vragen waar jullie het over hebben? Ik snap er niets van.
    Mooi verhaal trouwens David.

  15. @ David

    Erg mooie foto, fijn dat ik nu weet wie deze stukken schrijft.

  16. @ Eva,

    Dank.

    @ Manon,

    Nee hoor, geen moment.

    @ Bambis,

    Dank, het formaat moet inderdaad anders.

    @ Erol,

    Dank

    @ Fodor,

    Ook jij bedankt.

  17. Mooie foto meneer Pefko.

  18. Lees deze blog al zeker zes maanden en ik blijf ervan genieten. Ik weet niet wat het precies is, misschien de hele sfeer die u uiteenzet in uw schrijfsels, maar het doet me goed.
    Waarom noemt u dit een web-log? Het is meer een verhalen-website.
    Complimenten, nogmaals.

  19. Er was hier ooit een Vermeulen kan ik me herinneren, maar die kwam nooit meer terug. In ieder geval ben je een van de stille lezers zoals dat heet.

  20. We reden met twintig kilometer per uur door het centrum, hij hield zijn hoofd uit het zijraampje…

    Ja. Dat zie ik helemaal voor me. Mooie zin.

  21. @ Vermeulen,

    Dank voor het compliment.

    @ Bambis,

    Je bent schreef de 700ste reactie, gefeliciteerd!

    @ Emma,

    Dank!

  22. Mooi verhaal. Lang niet op je blog geweest, je schrijft steeds beter.

  23. Orson, waar was je nou al die tijd?

  24. Manon, ik kampte met ziekte en daarna een periode van enorme somberte. Zulke dingen gebeuren wel eens.
    Maar ik ben terug.

  25. David, wat een prachtige foto van Nienhuis, wat een eer, je begeeft je nu tussen de bekende Nederlanders, weet je dat wel?

  26. Ook deze post wordt niet vergeten. Mooi.
    Ik hoop dat de baardloze baardman nog rondsnuistert.

  27. Dat doet hij, ik zag hem twee weken geleden nog staan met een partij schoenen.

  28. Bij ons is het ook goed gekomen en kan nu heerlijk zitten op onze Bert Plantagie bank.


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: