Skip navigation

dscn2556

Zie je die patat? Is dát patat?

‘Ik kan er niet meer tegen dat ik veel geld betaal voor een maaltijd die mij niet smaakt. Ik geef liever veel geld uit voor een maaltijd die mij wel smaakt.’

‘Buitensporig veel geld,’ zei ik.

Hij knikte en schoof een van de kleine tafeltjes naar zich toe. Opeens leek hij vele jaren jonger, misschien ook wel omdat hij zijn servet als een slabbetje om zijn nek had gebonden en met zijn ellebogen op het kleine tafeltje van zijn sinaasappelsap dronk.

‘Ik drink graag thee de laatste tijd,’ zei hij.

De ober sprak geen Nederlands en was aan de telefoon toen hij onze bestelling opnam, we besloten meteen melding te gaan maken van deze onbeschoftheid, we zouden er voor zorgen dat deze man zijn baan nog voor het einde van het jaar zou verliezen.

‘Wij’ dat waren mijn broertje en ikzelf natuurlijk, twee personen die vroeger besloten hadden de wereld te gaan veranderen, en door die zware taak soms tot een uur of twee in bed bleven liggen, wachtend op wat er komen ging.

Mijn espresso kwam, en zijn thee. Weer was de ober aan de telefoon. Of nog steeds.

‘Wat een klootzak, weet hij wel wie we zijn?’ vroeg hij toen hij wegliep.

Ik keek naar het zaaltje, de openhaard, de glimmende tafeltjes en de kunstwerken die veel weg hadden van geverfde bloemen, sommige waren gifgroen, andere blauw, ik had die geverfde bloemen wel eens vaker gezien, ergens in Oud-zuid was er een bloemist die schuldig was aan dat verven van de bloemen. Hij was ook de bloemist die de witte kerstboom had geïntroduceerd in de yuppenwereld.

dsc003741

‘Het stikt hier nog altijd van de criminelen,’ mompelde ik.

‘Ja, zie je die kale mannen daar?’ vroeg hij.

Ik zag aan de bar drie kale mannen met korte jasjes. Ze dronken bier en mompelden dingen die wij niet konden horen.

Ik knikte. ‘Ik zie ze,’ zei ik.

‘Dat zijn criminelen,’ zei hij langzaam en dronk van zijn thee.

Toen kwamen de hamburgers, de sausjes en de patat. Op de kaart werd er gesproken van ‘Een romige mayonaise met een hint van truffel’

Die hint ontging me volledig.

Vroeger aten we hier al hamburgers, omdat ze hier overdreven nederig waren en ons behandelden zoals we behandeld wilden worden: Met grandeur en respect, ook al verdienden we dat maar nauwelijks.

‘Dit bedoel ik nou,’ mompelde hij en tuurde ongelukkig naar zijn hamburger met kaas en bacon, ‘het is niet meer wat het vroeger was.’

‘2009 word een geweldig jaar, dat weet ik vrij zeker,’ zei ik.

‘Zie je die patat? Is dát patat?’

De creditcrisis had blijkbaar zijn weerslag op de patat, want de patat was mager terwijl hij vroeger dik was. ‘Dit komt uit een diepvrieszak verdomme!’ riep hij zo hard dat de ober die aan de telefoon was aan kwam snellen en angstig naar mijn broertje keek.

‘Jus d’orange please,’ mompelde mijn broertje en keek me daarna langdurig aan. Ik vroeg:‘Wat is er?’

‘Heb je goede voornemens?’

‘Jawel, jij?’

‘Vast wel.’

Toen we hadden besloten dat niet de creditcrisis maar de slechte smaak van het hotelmanagement de boosdoener was van de dunne patat haalde ik een opschrijfboekje uit mijn binnenzak.

Als ik een opschrijfboekje uit mijn binnenzak haal dan is het tegenwoordig doodstil aan tafel en ben ik me meteen bewust van mijn intenties die soms nog niet eens intenties zijn; het is gewoon een theatraal gebaar waar ik heel goed in ben.

‘Stoppen met roken zou bovenaan moeten staan,’ zei hij.

Dat was waar.

Dus werd stoppen met roken op een gezet, en wist ik meteen niet meer wat de andere punten moesten zijn, of er überhaupt andere voornemens waren.

Ik kneep met mijn ogen en tuurde naar: ‘Stoppen met roken’

Ik bedacht me dat stoppen met roken net zo klonk als stoppen met leven.

‘Ja, en verder?’ vroeg ik.

‘Gezonder eten,’ zei hij en wees daarbij met zijn mespunt naar mijn boekje, er zat een klodder truffelmayonaise aan de punt van zijn mes.

Ik bedacht hele andere dingen: Mensen aankijken op straat, mensen bewust niet voor laten gaan in de rij van de supermarkt. Mensen de waarheid zeggen. Vaker meedoen met dingen die helemaal niet leuk, maar wel goed voor je zijn. Geen afspraken maken die ik niet na wil of kan komen. Minder mensen de dupe laten worden van mijn wandaden, een beter mens worden misschien. Succes hebben in het leven.

Ach ja, er was geen beginnen aan.

dsc00376

‘Obers ronduit zeggen dat hun shit niet te vreten is,’ zei hij met zijn mond vol patat.

‘Geen bloemen meer verven,’ zei ik.

‘Ja inderdaad, alsof de natuur zelf al niet erg genoeg is,’ zei hij.

We bleven nog uren zitten, werden toen onrustig en later baldadig en stalen zes paraplu’s in de gang. Ieder gingen we onze weg, ieder met 3 paraplu’s met de opdruk van het hotel.

‘Dit is echt een slecht teken voor het begin van het nieuwe jaar!’ schreeuwde hij van ver en zwaaide met een van de paraplu’s.

Ik riep: ‘Ja!’ en draaide mijn hoofd richting het centrum en hoorde hoe de oorlogsgeluiden en het bewijs dat dit land nog steeds niet wijzer was geworden, opstegen uit de stad.

De lucht was grauw en mijn voornemens verdwenen als sneeuw voor de zon.

 

Advertenties

18 Comments

  1. Ha, ik weet het al. Je voornemen is: de frietjes te laten liggen en alleen de tomaten te eten. De suiker naast je kopje te laten staan, maar de thee wel te roeren. Etentjes te hebben met leuke mensen in sfeervolle ambiances.

    Zo. Je kunt dat logje verder laten zitten.

    (oehhh gemeen)

    😉

  2. Ok. Ik zat er niet ver naast.

  3. Inderdaad!

    Ik zit weer aan een prijsvraag te denken nu, met als prijs een Paraplu. wat denk jij?

    🙂

  4. Lijkt me leuk David.

    (grmbl)

  5. Wat klinkt dit toch eenzaam! zo vreselijk eenzaam…

    En Emma, hier past meer het volgende bij:

    ‘Sfeervolle mensen en een ambiance’

    Wel een mooi stukje, al vind ik het lettertype van “KERST” beter.

  6. ‘Sfeervolle mensen’.
    Hm.
    Hm.
    Ja.

  7. Uw blog begint naar mijn smaak een beetje te mooi te worden, kan het niet wat lelijker?
    Wel ben ik het eens met Fodor, het is eenzaam dit, maar eenzaam op een prettige manier.
    Niets dan lof! En een goed 2009!

  8. Een fantastisch 2009 David!

    Lieve groet,
    Natasza

  9. @ Fodor FFP

    Dat valt heel erg mee (met die eenzaamheid)
    En ja, dit lettertype is minder.

    @ Bambis

    Ik zie dit als een compliment, behalve als ik het verkeerd zie 😉

    @ Natasza

    Jij ook, en dank!

  10. Tja ik weet niet wat het is, dit stuk geeft voor mij eenzaamheid weer.

  11. En ben je nu gestopt met roken?
    Of heb je de paraplu’s teruggebracht?

  12. @ Emma

    Voor dat eerste doe ik mijn best, voor dat tweede: waarom in hemelsnaam?

  13. Ik denk dat fodor er gewoon niets van snapt.
    Dit is juist het eindpunt van eenzaamheid en helemaal geen eenzaamheid meer.

    Wilde even laten weten dat ik je website erg goed vind, maar wist nog geen ingang, om te reageren. Genoeg mensen reageren zonder enige reden op web-logs.

    E.

  14. @ Fodor FFD en Erol Tauch

    Ik denk dat jullie beiden gelijk hebben, ik wissel vrij vaak en snel van mening, en dat is een serieuze handicap in het dagelijks leven, alleen in het schrijven maakt het maar weinig uit.
    Als Fodor hier een ‘eenzaam gevoel’ van krijgt heeft dit te maken met zijn eigen ervaringen. Fodor, heb je wel eens rond de tijd waarin dit stukje afspeelde in zo’n brasserie/bar gezeten? Heb je daarna ook enkele paraplu’s gestolen? Of de rekening onbetaald gelaten? Herken je het gevoel dat er dan plots kan ontstaan?

    En ja, Erol, het gaat verder dan eenzaamheid, het is inderdaad het gevoel wat kan ontstaan als je al over de eenzaamheid heen bent gestapt.
    Misschien is alleen het baldadige in dit stukje wat er overblijft, of voortvloeit uit die eenzaamheid.

    Vergeet verveling niet.

    Dit word een vrolijk jaar, met overdreven vrolijke stukjes, let maar op.

  15. David,

    Verveling spreekt.

    groeten,

    Erol

  16. Nog een prettig 2009, beter laat dan nooit

  17. Dank Manon, jij ook!


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: